ویلیام شکسپیر

انسان ِ بی آهنگ
ویلیام شکسپیر
تاجر ونیزی، پرده ی پنجم، صحنه ی اول
 
انسانی که در دلش نغمه و آهنگی نیست،
یا از نغمه و آهنگ به وجد نمی آید،
 
شایسته ترین فرد برای هرگونه خدعه و جنایت و تجاوز و غارت است،
 
روحش چون شب سیاه و ملال انگیز
و دلش چون شهریار تاریکی ِ تیره و ظلمانیست.
 
چنین انسانی را اعتماد هرگز نشاید.
 
/ 4 نظر / 7 بازدید
ثريا

ديداد

يک طبقه از انسانها آنهايی هستند که (زنده اند)یعنی زندگی را دوست دارند و از زيبايها و نعمت های ايزدی بهرمند و قدر هر روزشان را ميدانند و زندگی را از دريچه مثبت ديده ... با دیگر مردمان مهربان و هميار ميباشند... اين افراد هميشه سالم تر و آزاده تر فکر ميکنند و زندگی از آنشانست.

شهريور

عشق انسان را به خدا می رساند .زيبايی در قلب پر عشق است بياييم با هم زندگی را انطور بگذرانیم که خداوند ما را به آن منظور آفریده . انسانی که منظور آفرينش بوده.

الهه