خیـــــام

                    

آمد سحری ندا به میخانه ما            کای پیــــر خراباتی میخانه ما

برخیز که پر کنیم پیمانه خود           زان پیش که پر کنند پیمانه ما

 

/ 5 نظر / 3 بازدید
بهاره

در ژرفای وجود ما یک روح زندگی میکند. روحی که تا به حال کسی ندیده، اما همه میدانیم که او آنجاست. هرگز کسی بدون روح به دنیا نیامده ، هرگز. از لحظه ای چشم به جهان می گشاییم روح با ما به دنیا میآید وهرگز ما را ترک نمیکند – حتی یک لحظه – تا زنده هستیم او با ماست مثل هوایی که تنفس می کنیم؛ از لحظه ای که به دنیا می اییم تا هنگامی که از دنیا می رویم .

اسپنددخت

بهاره جان بسيار زيبا نوشته ای . منتظر نوشته های بيشتری از تو عزيز هستيم .

شهريور

زندگي کوتاه است برای آنکه تو بخواهی از خود به يادگار بگذاری .شيرين است برای آنکه تو از زيبايی هايش لذت ببری.عميق است برای آنکه تو بخواهی به رمز و راز آن پی ببری .وبی ارزش است اگر بخواهی تمام وقتت را برای مسايل مادی تلف کنی.تو آمده ای که با دست پر به حضورش برسی .خدايا کمکم کن تا وقتی به پیشگاه تو می آیم توخشنود باشی و من رستگار

شهريور

از حضور بهاره عزيزم خوشحالم

فروردين

سلام بر بهاره عزيزم