خانه پدر

             

به شیرینی لبخند پر از راز و نگاهت که به هستی شرر انداخت و در

خاطره هایم همای شکرین است ، من اینک به کنار افق عشق تماشاگر

دستان پر از مهر تو بودم ، کزین غمکده شاید که اشارت به رهائی کندم

تا که سبکبال ، نه من ، ما به تماشا بنشینیم ، ........

غروب غم و پایان خزان را...........

                                                   ( گل افشان )

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

۱۸ سال قبل در دانشگاه اصفهان یکروز که وارد کلاس شدیم ، یکی از همکلاسیهای خوش ذوق ما

« آقای عزیز گل افشان » این شعر را  که خودشان سروده بودند ،  با خط بسیار زیبایشان روی تخته

نوشته بودند.هر کجا هستند موفق باشند.

نوشته شده در ۱۳۸٦/٢/۱ساعت ٩:٥٤ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

Design By : Pars Skin