خانه پدر

 

خاکی که به زیر پای هر نادانی است

کفّ صنمیّ و چهرهٔ جانانی است

هر خشت که بر کنگرهٔ ایوانی است

انگشت وزیر یا سر سلطانی است

 

« خیام »

***

ابوالفتح و بقولی ابوحفص غیاث الدین عمر بن ابراهیم نیشابوری معروف به حکیم عمر خیام ،

حکیم ، ریاضیدان و شاعر نامی ایران در قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری ( قرن یازدهم و

دوازدهم میلادی ) است. این دانشمند کم نظیر ایرانی بین سالهای 430 تا 440 هجری در

نیشابور یا حوالی آن متولد شد. وی یکی از بزرگترین ریاضیدانان و منجمان دوران اسلامی

است و رساله ی جبر او یکی از برجسته ترین آثارقرون وسطایی در این علم شناخته شده است.

 

به روایتی خیام، حسن صباح و خواجه نظام‌الملک به سه یار دبستانی معروف بوده‌اند که در

بزرگی هر یک به راهی رفتند. حسن رهبری فرقهٔ اسماعیلیه را به عهده گرفت، خواجه نظام

الملک سیاست مداری عظیم الشان شد و خیام شاعر و متفکری گوشه گیر گشت که در آثارش

اندیشه‌های بدیع و دلهره و اضطرابی از فلسفه هستی و جهان وجود دارد

 

برپایه داستان سه یار دبستانی این سه در زمان کودکی با هم قرار گذاشتند که هر کدام به

جایگاهی رسید آن دو دیگر را یاری رساند. هنگامی که نظام‌الملک به وزیری سلجوقیان رسید

به خیام فرمانروایی بر نیشابور و گرداگرد آن سامان را پیشنهاد کرد، ولی خیام گفت که

سودای ولایت‌داری ندارد. پس نظام‌الملک ده‌هزاردینار مقرری برای او تعیین کرد تا در

نیشابور به او پرداخت‌کنند.

 

در مجموع ، خیام نیشابوری ریاضیدانی نابغه ، منجمی مبتکر ،  حسابگری دقیق و شاعری

بی نظیر بود که مسئله ی حرکت انتقالی زمین و اصلاح تقویم را پس از قرن ها با نبوغش به

نحوی مطرح کرد که هنوز مایه ی استفاده ی رسمی جهان است. ابداع مثلث پاسکال در

حساب ،  بیان دو جمله ای نیوتن (بیونوم نیوتون) و کشف کـَمیـّت های متصل و منفصل برای

نخستین بار در جبر ، چهار ضلعی "ساکری" ، اصل اول اقلیدس ، حل هندسی معادلات درجه

2 و3 قبل از دکارت درعلم هندسه ، از جمله اکتشافات وی به شمار می آمد . خیام ، اساس

فرمول فضای محدود و مطلق را در علم فضائی و نسبی در هم ریخت و اولین ایرانی است که

فرضیه ی نسبی را به طریق فلسفی بیان داشت  . او دانشمندی است که با ترکیبی که از حل

معادلات به وسیله دو سهمی و یک سهمی و یک دایره حل می کرد ، توانست 13 نوع مختلف

معادلات ارائه کند و تمام مراکز علمی جهان به نامش افتخار می کنند. نام خیام به عنوان

سراینده ی  رباعیات نیز در جهان مشهور شده است .

 

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/٢/٢۸ساعت ۱٢:٢٧ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

 

تو را دانش و دین رهاند درست

ره رستگارى ببایدت جست

به گفتار پیغمبرت راه جوى

دل از تیرگى‌ها بدین آب شوى

چه گفت آن خداوند تنزیل و وحى

خداوند امر و خداوند نهى

که خورشید بعد از رسولانِ مِهْ

نتابید بر کس ز بوبکر بِهْ

عمر کرد اسلام را آشکار

بیاراست گیتى چو باغ بهار

پس از هر دوان بود عثمان گزین

خداوند شرم و خداوند دین

چهارم على بود جفت بتول

که او را به خوبى ستاید رسول:

که من شهر علمم عَلیَّم در است

درست این سخن گفت پیغمبر است

گواهى دهم کاین سخن راز اوست

تو گوئى دو گوشم بر آواز اوست

على را چنین دان و دیگر همین

کز ایشان قوى شد به هرگونه دین

 

« فردوسی »

*****

25 اردیبهشت روز بزرگداشت فردوسی گرامی باد

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/٢/٢٥ساعت ۸:۱۱ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

بیا برویم خانه‌ی خودمان

هر چه باشد بهتر از بوی باد وُ

بالش‌های کهنه‌ی این مسافرخانه است.

روی زمین می‌خوابیم

دفترِ ترانه‌های حافظ را زیر سر خواهیم گذاشت،

صبح که از خوابِ فال و پیاله برمی‌خیزیم

خانه پُر از بوی می و عطرِ شکوفه خواهد شد.

این همان مطلبی‌ست

که از سهمِ ساده‌ی همین زندگی به ما خواهد رسید.

حالا دست از دوختن این دگمه‌های شکسته بردار،

برایت پیراهنِ خوش‌رنگِ قشنگی خریده‌ام،

وِل کن بیا برویم رو به نورِ چراغ بنشینیم

اینجا دعای روشن هیچ دختری برآورده نمی‌شود

به خدا خانه‌ی خودمان خوب است،

خانه‌ی خودمان خوب است.


« سید علی صالحی »

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/٢/٢۱ساعت ٩:۳۱ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

نوشته شده در ۱۳٩٠/٢/۱٥ساعت ٦:٠٤ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

 

چندی قبل یکی از دوستان بسیارعزیزاز وبلاگ نویسان برایم نوشته بود

( استاد عزیز نوشته شما زیبا بود و....)

برایش نوشتم ( دوست مهربانم ، از حُسن نظر شما متشکرم اما

لطفا بعد از این من را با این عنوان که از من بسیار بزرگتر ست خطاب نکنید چون دوستان

خواننده این نوشته ها ، مرا می شناسند و با توجه به اینکه شما نویسنده 

 مطلعی هستید و شماودوستانم اساتید واقعی را از نزدیک دیده و تشخیص می دهید تصور

می کنند شما با من شوخی کرده اید!!)

×××××



بیاییم کلمه استاد و معلم را به جا و به حق ادا کنیم

 

کاری نداریم به آنهایی که خودشان هم خود را استاد معرفی می کنند

چه میتوان کرد دنیای مجازی است و آدمهای مجازی با شخصیتهای مجازی

*****

روز معلم و بزرگداشت مقام استاد

به همه آنهایی که فکر کردن را به دیگران یاد میدهند

و دیگران را به رشد و تعالی هدایت می کنند مبارک

نوشته شده در ۱۳٩٠/٢/۱۱ساعت ۱٠:٠٥ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

 

می خواهم از جشنواره اقاقیا بنویسم

پرده بی نظیر طبیعت درروزهای اردیبهشتی

که این بخش ، زندگی بهاری را به راستی بهشتی می کند

اقاقیا از اولین روزهای این ماه به گل می نشیند

هرقدرگرفتارروزمرگی باشی واز ناسازگاری روزگار تلخ کام

عطر شکوفه هایش مدهوشت می کند و برای دیدن و ستایش زیباییش نه به زیر پا

بلکه به آسمان و درگاه خداوندزیبایی ها باید چشم بدوزی

خوشه ها ی لطیفش با رنگهای دلنواز از سوی آسمان به زمینیان هدیه می شود

خوشه خوشه شادی و عشق

میتوان با یک نگاه سبد دل را از این هدیه هاپرکرد ،

 

همه روز با حضوراقاقیا زندگی کرد

زمینی ها را از یاد برد

درحس خوب اقاقیا شناورشد

راستی...

یک درخت اقاقیا بیرون پنجره خانه ما زندگی می کند

هرروز به آن سلام می کنم ، لبخند می زنم و می گویم که چقدردوستش دارم

بگذاربداند که بودنش زندگی می دهد

چند هفته دیگر گلهای شادو خوشرنگش  یکی یکی از شاخه جدا خواهد شد

و آنها را فرش خیابان خواهد کرد

و من منتظرش خواهم ماند تا اردیبهشت بعدی و شکوفه های اقاقیا

و بار دیگر زندگی...


نوشته شده در ۱۳٩٠/٢/٦ساعت ۱٢:٠۸ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

برای بیژن جلالی که بی شک رفته تا باران ها را تماشا کند،

رفته تا طوفان ها را به نظاره بنشیند،

و افسوس که رفته

تا دیگر باز ... .

1

من اولین نبوده

و آخرین شاعر هم نخواهم بود.

شعر خواهد بود

تا آن هنگام که من

اندوهگین نگاه تو باشم.

2 
شعر آیاتی از جانب خداست

اما نه انگار خود خداست

که درقالب کلمات

پیش روی جهان ظاهر می شود.

3
شعر تارموی نازکی ست

میان بهشت و دوزخ

و شاعر بند باز اندوهگین ست

که با چوب دست کلمات

تعادل هیچ را حفظ می کند.

4

شعر طناب محکمی ست

که با آن می توان

تا عمق ناشناخته ها رسید.

5

شعر، مدینه فاضله ای ست

که آغوشش هنوز

به روی جهان و جهانیان بازست.

6
شاعر خنیاگرخاموشی ست

که درتند باد کلمات

راه رسیدن را

با زبان شعر نشان می دهد

اما خودش

دربی نشانی ها خانه دارد.

 

« امیر عسگری »

نوشته شده در ۱۳٩٠/٢/۳ساعت ۸:٢٢ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

Design By : Pars Skin