خانه پدر

                       

مادرم. عزیز خوبم. دست هایت را می بوسم که بدینوسیله از خدا ی خود تشکر کنم که چون تویی آفرید که مظهر پاکی و نمود گذشت و روحی از خود او باشی .همخونه قشنگم هر روز که از خواب برمی خیزم خدا را شکر می کنم که صورت نازنین تو را می بینم من از تمام بچه هایت خوشبخت ترم چون همیشه در خانه صدای تو را می شنوم .روی ماه تو را می بینم وهر روز با بوسه تو بیرون از خانه می روم دلم برای بقیه می سوزد که به اندازه من خوشبخت نیستند .ای من به فدای تو دستهایت را که گواه همه روزهای بچه داریت می باشد می بوسم .پا هایت را که نشان استواری و تحمل است می بوسم .و همیشه به خاطر داشتن تو خدا را شکر می کنم .

                                                         ( شهریور )

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۳٠ساعت ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

                     

عزیز نازنینم......

 تاج من عشقی است که از شما بر سر دارم .نوری است که خدا برای وجود شما ها به من افکنده و روشنایی لطفی است که پروردگار افتخار مادری گل هایی مثل شما را به من داده .خدایا هیچ چیز به غیر از اینکه از بچه هایم راضی باشی از تو نمی خواهم .برای تک تکشان از تو می خواهم که هیچ وقت بچه هایم را به حال خودشان وانگذار .خدایا تو را دارم و از تو یاری می خواهم تو که تاج مادر شدن بر سرم گذاشتی .تو را هزاران بار شکر می کنم .

                                                ( مادرت مهری )

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۳٠ساعت ۱٠:۱٠ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

                                      

عشق چراغ زندگی .گرمی وجود و نیاز روح است با عشق همه چیز زیبا تر می نماید .عاشقانه زیستن و عاشقانه طلب یار کردن و در هوای یار دویدن و به امید دیدنش به همه جا نگریستن چون همه چیز از اوست نیرویی دیگرمی دهد .با عشق همیشه خود را تازه کنیم.

                                                                 ( شهریور )

 

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۳٠ساعت ۱٠:٠۱ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

                                  

سعادت در پیدا کردن خود واقعی است در یافتن رمز زندگی است و در درک لحظه لحظه فرصت هایی است که خدا در اختیار ما قرار داده .قدر فرصت ها را بدانیم زیرا عنقریب بانگ انا الحق زده خواهد شد و شایـد هنوز خیلی کارها مانده باشد .

                                                         ( شهریور )

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۳٠ساعت ٩:٥٧ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

خدایا قبل از اینکه درد دهی تحمل آن را بده که ذلیل نشوم .آنچه برایم مقدر کرده ای در کمال شکر گزاری می پذیرم و از تومی خواهم قدرت و بینش لازم را در درک زندگی داشته باشم وبدانم به دنیا نیامده ام که خوش باشم ..که بی خیال باشم ...آمده ام تا مسیر تکامل را بپیمایم ودر این مسیر از تو یاری می خواهم وآنچه در این راه برایم پیش می آید می دانم که گامی است به سوی تعالی.انشاالله.تو آنقدر مرا و همه انسان ها را که خلق کرده ای دوست داری که لحظه ای هیچ کداممان را تنها نمی گذاری .دوستت دارم با عشق...........

                                                                                      ( شهریور )

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۳٠ساعت ٩:٤٤ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

                

فکر نکنید که بعضی روزها روز عزاست و بعضی روزها روز جشن. فکر نکنید که عزای حسین (ع) با عید نوروز فرق دارد.
می دانید عزا یعنی چه؟ اصطلاح است که می گویند: فلانی عزای فلان کار یا فلان ملک را دارد. این عزایعنی اینکه فلانی دلش می خواهد چیزی بیش از امروز باشد. عزای حسین که غم نیست.  روزی که بگویی چرا بزرگان ِ عالم اینقدر خوبند و مهربانند و من نیستم، هم عزا ست و هم جشن یعنی هم عزای خوب شدن داری و هم جشن می گیری که تمایل به بهتر شدن داری نه تمایل به سکون یا پس رفتن

        تنها شغل عالم عاشقیست. عاشق باشیم. 

                                                                                       ( الهی قمشه ای )

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٢٩ساعت ٩:٠٤ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

ما همانگونه که به داشتن امید محکومیم

به تصرف خوشبختی نیز

برای ما راهی جز اعتقاد به خوشبختی و تلاش خیره سرانه

به قصد رسیدن به این منزل نمانده است

باید از باید ببریم که محتمل است سعادت چیزی دور از دسترس باشد

چراکه تنها اعتقاد به اینکه سعادت دور از دسترس ماست

سعادت را دور از دسترس ما نگه می دارد

هیچ چیز همچون اراده به پرواز پریدن را آسان نمی کند

هیچ چیز همچون باور ساده دلانه و صمیمانه ی سعادت

سعادت را به محله ی ما  کوچه ی ما و به خانه ما نمی آورد

سعادت شاید چیزی نباشد

الا همین اعتقاد مومنانه به سعادت

-------------------------------------------------------------------------------------

مطلب بالا از وبلاگ « هرانک » ونوشته دوست خوبمان آقای علی رشوند است.

                       http://www.rashvand5286.persianblog.ir/

 

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٢۸ساعت ۱٢:۱٠ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

خدایا
مگذار دعا کنم
که مرا از دشواری ها و خطر های زندگی
مصون داری؛
بلکه دعا کنم تا در رویارویی با آنها
بی باک و شجاع باشم.
مگذار از تو بخواهم
درد مرا تسکین دهی؛
بلکه توان چیرگی بر آن را به من ببخش
.

 

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٢۸ساعت ۱٢:٠٤ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

                               

 

       اگر قرار است برای چیزی زندگی خود را خرج کنیم
بهتر است که آن را خرج یک لبخند و یا نوازشی عاشقانه کنیم

                                                           (ویلیام شکسپیر )

 

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٢٧ساعت ۱۱:٥٠ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

             
تاج من بر سرم نیست
تاج ِ من بر قلب ِ من جای دارد
که الماس و فیروزه آن را نیاراسته
و از دیده ها پنهان است
 
تاج ِ من، خرسندی ِ من است
که به ندرت پادشاهی را از آن بهره داده اند.
                                      
                                                                        ( ویلیام شکسپیر )
 
                                              
نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٢٥ساعت ۸:۳٢ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

                                 

کاش ما از روز اول می دانستیم که رسالتمان از به دنیا آمدن چه بوده؟کاش می دانستیم که قادر متعال چه هدفی از آفرینش ما داشته ؟کاش فرصت بیشتری داشتیم که اشتباهاتمان را جبران می کردیم .کاش هیچگاه نمی توانستیم خطا کنیم .ولی هنوز فرصت هست تا آنچه آموخته ایم به حق انجام دهیم .از خاک بیاموزیم از زمین عبرت بگیریم و از آسمان الهام دریافت کنیم که محبت خود را نثار همه بنماییم چه خوب چه بد .چه دور چه نزدیک .چه زشت چه زیبا............

                                                                                  ( شهریور )

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٢٤ساعت ۱۱:۳٩ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

((اسماعیل فصیح  بستری شد ))این مطلب تیتر درشت روز نامه های چند روز گذشته بود

 نادر ابراهیمی قریب دو سال است که درگیر بیماری است و نمی تواند بنویسد

از آقای جلال هاشمی مدیر انتشارات روزبهان حال و روز نادر ابراهیمی را می پرسم سر تکان

می دهد و می گوید :

دکترها نادر را از نوشتن منع کرده اند اما فهیم هاشمی را باید ستود

با حمایت از آثار نادر ابراهیمی دین دوستی را درحق او بجا آورده است

من بیشتر کتابهای نادر را خوانده ام (باردیگر شهری که دوست می داشتم )   ( یک عاشقانه

آرام)  (چهل نامه به همسرم)   ( خانه ای برای شب) و(آتش بدون دود ) از شاهکارهای ادبی

ایران زمین هستنددر این کتابها با نویسنده ایروبرو می شویم که دوستدار فرهنگ ایران زمین

است حال وظیفه دوستان وبلاگ نویس است که از این دو نویسنده که نمی توانندبنویسند

  یادی بکنند

ننوشتن چقدر سخت است

تصورش خیلی مشکل است

حال این دو نویسنده که سالهای سال نوشته اند

از نوشتن به جرم بیماری باز مانده اند

------------------------------------------------------------------------------------------

مطلب بالا را عیناً از وبلاگ هرانک برای تشکر ازیادآوری بجای ایشان آورده ایم.

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٢٤ساعت ۱۱:٤٧ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

              

چگونه خاک نفس میکشد ؟

بیاموزیم ، شکوه رستن... ، اینک...    ،    طلوع فروردین

گداخت آنهمه برف ، دمید اینهمه گل

شکفت این همه رنگ ، زمین به ما آموخت :

ز پیش حادثه باید که پای پس نکشیم

                            مگر کم از خاکیم ؟

                                       نفس کشید زمین

               ما چرا نفس نکشیم...؟

                                                                                         ( فریدون مشیری  )

 

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٢٤ساعت ۱۱:٢٦ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

 

این خانه قشنگ است. ولی خانه من نیست
این خاک چه زیباست. ولی خاک وطن نیست
این کشور نو پیشــــــرو دانش و صنــــــــــعت
هرگز. به دلاویزی ایــــــــران کهــــــــن نیست
در مشــــــهد و یـــــــزد و قم و کاشان و لرستان
لطفی است که در برلن و دهلی و وگاس نیست
در بابل و گـــرگان و خراســــــان و بروجــــــــرد
نقشی است که در قاهره و شام ویمن نیست
پاریس قشنگ است ولی نیست چو تهـــــــران
لندن به دل انگیزی شـــــیراز کهــــــــــن نیست
این شهر بزرگ است ولی شـــهر غریبی است
این خــــانه تمیز است ولی خـــــانه من نیست
هــــر جـــای روم روی به هـــر ســـــوی که آرم
اندیشه بجــــز فکر وطــــن ذکر وطـــــن نیست

 

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٢۳ساعت ۱:٢٠ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

             

آن کس که باران را دوست دارد
و خانه اش را دوست دارد
و با نگاهی آرام به زندگی مینگرد
                           با او به میان طوفان خواهم رفت ،


آن کس که نه بهشت و نه دوزخ او را به شگفت نیاورد
و با نگاهی آرام به زندگی بنگرد
                         با او به میان طوفان خواهم رفت ..

                                                   (  فرانسیس شاو  )

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٢٢ساعت ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

قایقی خواهم ساخت
خواهم انداخت به آب
دور خواهم شد از این خاک غریب
 که در آن هیچ کسی نیست که دربیشه عشق
قهرمانان را بیدار کند
قایق از تور تهی
و
دل از آرزوی مروارید
 همچنان خواهم راند
نه به آبی ها دل خواهم بست
نه به دریا پریانی که سر از آب بدر می آرند
و در آن تابش تنهایی ماهی گیران
 می فشانند فسون از سر گیسوهاشان
 همچنان خواهم راند
همچنان خواهم خواند
 دور باید شد دور
مرد آن شهر
اساطیر نداشت
زن آن شهر به سرشاری یک خوشه انگور نبود
هیچ آینه تالاری سرخوشی ها را تکرار نکرد
چاله ابی حتی مشعلی را ننمود
 دور باید شد دور
 شب سرودش را خواند
نوبت پنجره هاست
همچنان خواهم خواند
همچنان خواهم راند
پشت دریا ها شهری است
 که در
آن پنجره ها رو به تجلی باز است
بام ها جای کبوترهایی است که به فواره هوش بشری می نگرند
دست هر کودک ده ساله شهر شاخه معرفتی است
مردم شهر به یک چینه چنان می نگرند
که به یک شعله به یک خواب لطیف
خاک   ؛  موسیقی احساس ترا می شنود
و صدای پر مرغان اساطیر می آید در باد
پشت دریاها شهری است

 که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است


 شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند
پشت دریا ها شهری است
 قایقی باید ساخت

 


 
                                                                         ( سهراب سپهری )

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۱۸ساعت ۱٠:۱٥ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

                                  

روزهای ابتدای سال نو هم به پایان رسید .امیدواریم

برای همه نوید بخش سالی خوش باشد.

بهترین هدیه نوروزی را از چه کسی گرفتید و چه بود ؟ 

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۱٦ساعت ۱:۳۳ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

                    

 

 

درکجا هستی نهان ای مرغ  ، زیر تور سبزه های تر  ،یا درون شاخه های شوق

میپری از روی چشم سبز یک مرداب ،یا که می شویی کنار چشمه ادراک بال و پر؟

هر کجا هستی بگو با من.............

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                         http://kafshhayamkoo.persianblog.ir/

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۱٥ساعت ۱:٢٤ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

 

یاد ِ دوست
 
ویلیام شکسپیر
غزل شماره 29
 
هر زمان که از جور ِ روزگار
و رسوایی ِ میان ِ مردمان
در گوشه ی تنهایی بر بینوایی ِ خود اشک می ریزم،
و گوش ِ ناشنوای آسمان را با فریادهای بی حاصل ِ خویش می آزارم،
 
و بر خود می نگرم و بر بخت ِ بد ِ خویش نفرین می فرستم،
و آرزو می کنم که ای کاش چون آن دیگری بودم،
که دلش از من امیدوارتر
و قامتش موزون تر
و دوستانش بیشتر است.
 
و ای کاش هنر ِ این یک
و شکوه و شوکت ِ آن دیگری از آن ِ من بود،
 
و در این اوصاف چنان خود را محروم می بینم
که حتی از آنچه بیشترین نصیب را برده ام
کمترین خرسندی احساس نمی کنم.
 
اما در همین حال که خود را چنین خوار و حقیر می بینم
 
از بخت ِ نیک، حالی به یاد ِ تو می افتم،
 
و آنگاه روح ِ من
همچون چکاوک ِ سحر خیز
بامدادان از خاک ِ تیره اوج گرفته
و بر دروازه ی بهشت سرود می خواند
 
و با یاد ِ عشق ِ تو
چنان دولتی به من دست می دهد
که شأن ِ سلطانی به چشمم خوار می آید
و از سودای مقام ِ خود با پادشاهان، عار دارم.
نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۱٤ساعت ۱:۳٧ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

 

                                                                 
ای گل ِ وحشی
که از شکاف ِ دیوار ِ شکسته ای روییده ای
تو را بیرون خواهم کشید
و بر کف ِ دست خواهم نهاد
ریشه و ساقه و گل، هر سه با هم،
 
اما اگر می توانستم
تو را بفهمم که چیستی
ریشه و ساقه و گل با هم
خداوند را
و جوهر ِ ذات ِ آدمی را نیز می شناختم.
                       
آلفرد لرد تنی سـُن
ترجمه و شرح: حسین الهی قمشه ای
نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۱۳ساعت ٥:٢۱ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

تقدیم به همه بچه های خوب ایران و همه ایرانیانی که 
این ابیات لطیف و دلنشین برای آنها عطر  پنجره های
باران زده کلاس چهارم بعد از تعطیلات نوروز را دارد :
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
باز باران با ترانه با گهرهای فراوان می‌خورد بر بام خانه
یادم آرد روز باران گردش یک روز دیرین خوب و شیرین توی جنگلهای گیلان
کودکی ده ساله بودم شاد و خرم نرم و نازک چست و چابک
با دو پای کودکانه می‌دویدم همچو آهو می‌پریدم از سر جودور می‌گشتم ز خانه
می‌شنیدم از پرنده از لب باد وزنده داستانهای نهانی رازهایزندگانی
برق چون شمشیر بران پاره می‌کرد ابرها را تندر دیوانه غراّن مشت می‌زدابرها را
جنگل از باد گریزان چرخ ‌ها میزدچو دریا دانه های گرد باران پهنمی‌گشتند هر جا
سبزه در زیر درختان رفته، رفته گشت دریا توی این دریای جوشانجنگل وارونه پیدا
بس گورا بود باران به چه زیبا بود باران می‌شنیدم اندر اینگوهر فشانی
رازهای جاودانی ، پندهای آسمانی
بشنو از من، کودک من پیش چشم مردفردا
زندگانی خواه تیره ، خواه روشن ، هست زیبا
هست زیبا ، هستزیبا
                             
(شاعر : گلچین گیلانی ) 
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
از دوست خوبمان علی آ رام که در پیدا کردن این شعر زیبابه ما کمک کرد ممنونیم .همه خاطرات خوب بعد از مدتی که پیدا میشوند بسیار عزیزتر خواهند بود.
نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۱٢ساعت ۸:٤٠ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

 

                                   

پاک شو، پر نور شو، موسی تویی  
جان خود را زنده کن عیسی تویی

غرق کن فرعون نفس خویش را
محو کن فکر خطا اندیش را

ساقیا آن می که جان سوزد کجاست؟
نور حق را در دل افروزد کجاست؟

مایه ی ارام جان خسته کو؟
از شرابش مستی پیوسته کو؟

بارالها! بال پروازم ببخش
روح آزاد سبکتازم ببخش


( مهدی سهیلی )
نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۱٠ساعت ۱٠:٥۸ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

                   

یارا به دلم نشانه از توست             وین زمزمه شبانه از توست

آوای تــو خفته در دل چنگ              شور غزل و ترانه از توست

                                                        ( مهدی سهیلی )

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٩ساعت ٦:٢٥ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

انسان ِ بی آهنگ
ویلیام شکسپیر
تاجر ونیزی، پرده ی پنجم، صحنه ی اول
 
انسانی که در دلش نغمه و آهنگی نیست،
یا از نغمه و آهنگ به وجد نمی آید،
 
شایسته ترین فرد برای هرگونه خدعه و جنایت و تجاوز و غارت است،
 
روحش چون شب سیاه و ملال انگیز
و دلش چون شهریار تاریکی ِ تیره و ظلمانیست.
 
چنین انسانی را اعتماد هرگز نشاید.
 
نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٩ساعت ۳:۳۱ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

...صداهای بلند را می شنویم پررنـــگ ها را می بینیـــم سخت ها را می خواهیم

 غافل از اینکه خوب ها آسان می آیند بی رنگ     می مانند و بی صدا می روند..

                                          ( استاد الهی قمشه ای )

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٦ساعت ۱۱:۱۱ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

             



خیز و غنیمت شمار جنبش باد ربیعبرگ درختان سبز پیش خداوند هوشروز بهارست خیز تا به تماشا رویم

 

 

 ناله موزون مرغ بوی خوش لاله زارهر ورقش دفتریست معرفت کردگارتکیه بر ایام نیست تا دگر آید بهار

                                                                                               ( ســــــعدی )

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۳ساعت ۱٢:۳٧ ‎ق.ظ توسط قائینی نظرات ()

  

قرآن :نشانی از ایمان وحضور پروردگار در زندگیست .

سیب :سمبل زندگی با عشق و دلدادگیست .

 

سنجد: نشانه مهر و عشق.

سکه: بیانی از برکت مادی و بی نیازی

سمنو: بیانی از گیاهی که خوردنش از بایسته های نوروزی است و آن را نمود روان ها و ارواح پاک یا فروهرها نیز می دانند. سبزه تازه روییده از گندم، جو، عدس، ارزن و دیگر دانه ها، نشانوار زایش و باروری و نوزایی و برکت در طبیعت و رنگ سبز آن رنگ مذهبی ایرانیان باستان است.

سماق و سیر: از داده های طبیعی پروردگار.

سنبل و گل های دیگر: نشانه ای از زیبایی طبیعت.

شمع و شمعدان: نشانه کانون گرم خانواده.

نان: نشانه برکت.



تخم مرغ: تخم و تخمه نمادی است از نطفه و نژاد.

انار: نمادی از باروری و میوه ای است که از دیرباز مقدس و مورد احترام مردمان ایران زمین بوده است.

اسپند یا اسفند: از سپنتا به چم و معنی مقدس و پاک کننده آلودگی هاست.

آب: نشانه روشنی و پاکی.

ماهی: نمادی از جنبش و پویایی هستی.

نارنج و آب: نماد آسمان.

آینه: نمادی از وجدان و بازتاب اندیشه، گفتار و کردار آدمی.

گلاب: بیانی از عشق و دلدادگی.

گل بیدمشک: گل اسفند است و نشانه سپندار مزد.

نقل و شیرینی: نشانه شیرین کامی.

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/٢ساعت ٧:۱٤ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

          

تولد دوباره طبیعت ،

و  ورود اولین  قدمهای بهار  به خانه های دلتان مبارک

شـــکوفه های شــــادی همیشه در قلبتان شکوفا باد.

 

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۱ساعت ۱:٥۸ ‎ب.ظ توسط قائینی نظرات ()

Design By : Pars Skin